woensdag 10 februari 2010

Filmtip: The Edge

Donderdag 11 februari 2010 van 20:30 tot 22:50 uur op RTL 7.
Michael Long: Screenwriter David Mamet uses a wilderness survival story about friendship, betrayal, and forgiveness to present a few truths rarely seen in movies: Knowledge has its limits, fortitude is a weapon against hardship, and honor can motivate even the shallowest man to great sacrifice.


Meer info hier

maandag 8 februari 2010

Filmtip: Tombstone

Woensdag 10 februari 2010 van 20:30 tot 22:55 uur op RTL 7. Film van George P. Cosmatos uit 1993 met onder meer Kurt Russell, Val Kilmer, Sam Elliott, Bill Paxton en Charlton Heston.
Ben Shapiro: It ain’t the power of the badge that makes a mission right. That’s the message of this great western from George Cosmatos. While Wyatt Earp and his brothers start off wearing the badges, pretty soon, their enemies, the Cowboys, also carry the silver stars. Who’s right? The man with justice on his side.


Meer info hier.

zondag 7 februari 2010

Vooroordeel

Een vooroordeel is een oordeel en het is een volwaardig oordeel.

Robert Loesberg, Loesberg in PC - een selectie, Stichting Propria Cures Amsterdam, 1991.

donderdag 4 februari 2010

Grote geesten (2)

Het eerste deel leest u hier.

Dat het flitsende en dynamische karakter van de Maasstad zo gehandhaafd kan blijven danken wij dus, het is reeds geschreven, aan stedebouwkundigen die ook klimatologisch zeer goed onderlegd waren.
Bij ons schijnt de zon ook wel eens (gelukkig weinig) maar dan valt niet te vrezen dat treinen, schepen en vliegtuigen onhandelbare vrachten menselijke lichamen in onze stad lozen. Waarom niet? Omdat het tocht in Rotterdam en iedere tourist (van provinciale dagjesmens tot mondiale pottekijker) wèèt dat. Op welk punt men zich ook in de binnenstad bevindt: de gebouwen zijn zó ten opzichte van elkaar geconstrueerd, dat men het altijd voelt waaien. (Eén stap buiten die binnenstad moet men zeker niet maken: men waant zich in België.) Hoe vreemd ook: zelfs bij windstil weer waait het in Rotterdam. Maar het is geen frisse wind, geen echte wind zelfs, zoals bij een doortrekkende depressie. Het is een trekwindje, een onbehaaglijke tocht die iedere voetganger schichtig maakt, hem koude rillingen bezorgt, hem tot sneller doorlopen maant en hem dus alle lust ontneemt nu eens lekker gezellig op een stoep te gaan hangen of erop te gaan liggen.

Fragment uit 'Werd het maar weer oorlog!' van Robert Loesberg in Propria Cures, 12 mei 1973.

woensdag 3 februari 2010

Grote geesten (1)

'Weg met de gezelligheid want die smerige overbodigheid is een zwakte' was het motto waarmee stadsplanologen en architecten na de oorlog aan het werk togen en projecten als 'De Lijnbaan' door middel van een eenvoudig potlood en liniaal in prachtige, emotieloze rechte lijnen op papier stelden. Naast hun bekwaamheid in de bouwkunde beheersten deze grote geesten ook de leer van het klimaat.
De gevolgen van deze combinatie worden aanvankelijk niet gekend maar laten zich thans duidelijk zien: er treedt geen Amsterdamsche dichtslibbing op! De stad wordt niet log door met de laagst mogelijke snelheid voortstrompelende touristen die 'blind as a bat' van de stad niet meer zien dan (zoals in Amsterdam) het Damrak en de Dam. Het 'stedelijke ritme' wordt niet afgeremd door zich als een matras gedragende hippies of door een 'voetbalmuurtje' vormende Hare-hare-kweeën. Het afremmen van het 'leeftempo' gebeurt niet! Ook al doen die brooddronken Heiligen der Laatste Dagen op het Stadhuisplein nog zo hun best. Of de psychopatische Unified Family, of de inderdaad door Peking betaalde Socialistische Jeugd, of de schatrijke bedelende smeerlappen en nog veel meer van dat volkje, wie het gebruik van zeep en tandenborstel vreemd schijnt te zijn; kortom gezellige mensen.

Het vervolg leest u hier.

Fragment uit 'Werd het maar weer oorlog!' van Robert Loesberg in Propria Cures, 12 mei 1973.

dinsdag 2 februari 2010

Zuhlio: Aging Hippie Paradise


I said Mass Bugnini's way, but the congregation went away.
I said Mass McBrien's way, but the congregation passed away.
Now I've turned the eastern way, and the choir chants the Kyrie.
The Sovereign Pontiff I obey, offering Mass the Roman way.

 



Tekst: T. Ferguson, uitvoering: Zuhlio

maandag 1 februari 2010

Filmtip: Hawaii, Oslo

Woensdag 3 februari 2010 van 13:35 tot 15:30 uur op Nederland 2. Noorse film van Erik Poppe uit 2004.
Ron Reed: One commentator responded less positively to this film than he expected to, and wondered whether he was growing tired of portrayals of communities of broken people, almost all of whom "are are coping with severe emotional, spiritual, or psychological damage." I think what distinguishes this film from others of its kind is the fact that so many of these admittedly damaged, even desperate characters aren't lost in their own woundedness but are actively, even habitually, striving to make things better for people around them. More than anything, it's a film about salvation – not necessarily divine salvation, though the film does gesture in that direction at times, but mostly just the common, everyday human variety that quietly sustains the world day after day. Mostly, I thing it's a film about about the ordinary ways that ordinary people save each other, or strive to, or fail to, but manifest something glorious even in the striving.


Meer info hier.